‘Roosend(w)alers 2′ slaat goed aan bij Dichtbijpubliek

Datum 23-07-2011 | Profiel Geplaatst door pleijdooi | 598 keer bekeken

ROOSENDAAL – Het idee van Jaap Pleij om de verhalen voor zijn a.s. boek ‘Roosend(w)alers 2’ direct op DichtbijRoosendaal te plaatsen slaat goed aan bij de lezers van deze website. Geregeld ontvangt hij leuke reacties, vooral de wijze waarop hij inspeelt op de (lokale) gebeurtenissen levert hem veel positieve reacties en opgestoken duimen op.

Deze keer verhaal nummer 14, Nederlandse volk mekkert en gaat over tot de orde van de dag.

Nederlandse volk mekkert en gaat over tot de orde van de dag ROOSENDAAL – ‘Heeft u de bon meegenomen waarmee u vijftig procent korting krijgt op een van onze luxevleesproducten die ik u de vorige keer heb gegeven?’ Het moet natuurlijk ‘Hebt u’ zijn, al bekt dat niet zo lekker. De bolle man besluit het kassameisje echter niet te corrigeren, zo aangenaam getroffen is hij door deze onverwachte blijk van belangstelling. Dat ze zo’n gerichte vraag stelt, bewijst immers dat hij inmiddels geen anonieme klant meer is voor het kassameisje, maar een mens van vlees en bloed wiens gezicht ze onmiddellijk herkent. ‘Jazeker’, beantwoordt hij haar vriendelijk vragende blik. Met gezwinde spoed haalt hij de geelkleurige bon uit zijn tas tevoorschijn. ‘Jumbo. Is dat geen ‘hallo’ in een Afrikaanse taal?’, vraagt hij zich plotseling af. De bolle man gebruikte dat woord de ganse dag tijdens een langvervlogen vakantie in Kenia. Hij ziet zijn veronderstelling bevestigd door het opschriftje ‘Hallo Jumbo’ rechts onderin op de kortingsbon. De twee sukadelapjes die in zijn ogen met 5,75 euro toch al redelijk geprijsd zijn, mag hij nu voor de helft van het bedrag meenemen. Het eerste voordeeltje is deze dag weer behaald. Thuisgekomen legt de bolle man de lapjes vlees op een klein plateautje. Over enkele uren gaat het vlees de pan in, zo neemt hij zich voor. De tussenliggende uurtjes vult hij met het wegwerken van achterstallige administratie. De formulieren laten zich eenvoudig invullen en bezorgen de man een in alle opzichten opgeruimd gevoel. Het middagtempo van de bolle man ligt hoog. Als thuiswerker hoeft hij nooit de bus naar de zaak te halen. Om meerdere redenen prijst hij zich daar gelukkig om. Wie afhankelijk is van het openbaar vervoer om zijn werkgever/opdrachtgever geregeld in de ogen te kunnen kijken, moet langzamerhand vertrouwd raken met het begrip OV-chipkaart. De bolle man wil daar niet aan. Dit is niet zijn wereld en hij hoopt dan ook vurig dat reizigersbelangenorganisatie Rover de strijd met deze op afstand geplaatste overheidsinstantie voor het behoud van de papieren kaartjes zal winnen. Al ziet hij dat somber in. De ‘vooruitgang’ laat zich nu eenmaal niet tegenhouden. Een onzichtbare maffia heeft zich dat woord eigen gemaakt en er een invulling aan gegeven die zelden of nooit strookt met de belangen van de doorsnee burger. Omdat de bolle man het klappen van deze zweep in de praktijk al vaak aan den lijve heeft ondervonden, maakt hij zich geen enkele illusie. In gedachten heeft hij al afscheid genomen van de trein als vervoermiddel. De heimwee naar de tijd dat je bij de bank nog gewoon een bedrag kon opnemen bij de kasbalie zonder allerlei onzinnig pingedoe en op een NS-station zonder je bekocht te voelen een kaartje kon kopen bij een mens van vlees en bloed doet zich steeds pijnlijker gevoelen. Nog even en je kunt ook niet meer met contant geld afrekenen bij de kassa van de supermarkt. Wie zijn toch deze mensen die dit soort mechanismen in werking stellen en ze zonder enig mededogen opdringen aan de bevolking, die zich dit na wat gesputter steeds weer laat welgevallen? Het Nederlandse volk hoort aan, mekkert en protesteert, ziet het hopeloze van zijn protest in, en gaat weer over tot de orde van de dag. ‘I am mad as hell and I’m not gonna take it anymore’. Deze krachtige volzin uit de film Network zal in ons land wel nooit navolging krijgen. Dat gemor heeft hier geen enkel blijvend effect. De Nederlander telt liever zijn zegeningen en heeft zijn gemopper onderdeel gemaakt van zijn dagelijkse handelingen. Waarschijnlijk heeft Troelstra daarom gedacht ‘laat maar zitten, wat zou ik me druk maken’, toen hij in 1918 de mogelijkheid had om de revolutie uit te roepen.

Jaap Pleij is bezig met een uniek project. Alle verhalen voor zijn nieuwe boek ‘Roosend(w)alers 2’ worden direct op deze website geplaatst. ‘Roosend(w)alers 2’ ligt waarschijnlijk begin 2012 in de boekwinkels. Het boek ‘Roosend(w)alers’ is nog verkrijgbaar bij boekwinkel Het Verboden Rijk in de Passage, de Brunawinkel aan de Dr. Brabersstraat en het VVV-kantoor aan de Markt.

Categorie Geplaatst in Cultuur | Meld reactie 0 people like this post

0 reacties op ‘Roosend(w)alers 2′ slaat goed aan bij Dichtbijpubliek